Projekty międzynarodowe były przez wiele lat nieodłącznym elementem działalności Gimnazjum w Wiaczyniu Dolnym. Niestety, więcej takich działań nie będzie, bo nie będzie Gimnazjum. Nie mam jednak zamiaru narzekać na rzeczywistość  i sytuację, w której znalazła się nasza szkoła. Przeciwnie- chcę podzielić się swoją refleksją dotyczącą tego, co pozytywne, tym, co Gimnazjum miało do zaoferowania uczniom i nauczycielom.

 

Jednym z niezaprzeczalnych atutów była (i jest) zwiększona ilość godzin języków obcych. Żeby zrobić użytek ze zdobywanej przez uczniów wiedzy i umiejętności językowych, grupa nauczycieli zaangażowała się w opracowanie wniosku aplikacyjnego, a po jego zaakceptowaniu przez Agencje Narodową, w realizację projektu międzynarodowego. W latach 2010-2012 był to projekt w ramach programu Comenius, a ten ostatnio realizowany- to Erasmus+. W 2010 roku projekt międzynarodowy był dla grona pedagogicznego, pracowników szkoły i gimnazjalistów nowością. Niektórzy podchodzili do tego wyzwania z ostrożnością, rezerwą a czasem nawet niechęcią. Nastawienie całkowicie zmieniło się po zakończeniu Comeniusa. Wówczas wszyscy pytali, kiedy będzie następny projekt. Trwające dwa lata działanie, zmieniło spojrzenie i podejście społeczności szkolnej do tego rodzaju aktywności. 

 

Po Comeniusie postanowiliśmy włączyć kadrę pedagogiczną w podnoszenie kompetencji językowych. I tak udało nam się opracować i zrealizować dwa projekty dla nauczycieli z programu POWER. W naszej szkole uczyli się więc nie tylko uczniowie, ale też nauczyciele. Dziś doskonalsze, wyższe kompetencje językowe prezentują jedni i drudzy. Komunikacja w języku angielskim nie stanowi problemu dla większości naszych wychowanków i większości nauczycieli. 

 

W tym miejscu chciałabym przekazać kilka słów na temat ostatniego z projektów realizowanych w Gimnazjum. Jego tytuł to „Let`s Enjoy Dialoguing”. Był skierowany do młodzieży szkolnej, a udział w nim brali uczniowie ze szkół z Hiszpanii, Litwy, Rumunii, Włoch i Polski.

 

Dlaczego zdecydowaliśmy się na realizację takiego właśnie projektu? Odpowiedź jest prosta: widzieliśmy pilną potrzebę poprawy umiejętności językowych naszych uczniów w obszarze komunikacji. Wielu z nich, mimo że uczy się języka angielskiego praktycznie od przedszkola, odczuwa silną barierę językową. Nawet spory zasób słownictwa i gramatyka na przyzwoitym poziomie nie gwarantuje swobodnej komunikacji. Często niepewność lub wstyd powoduje, że niektórzy uczniowie unikają wypowiedzi w języku obcym. Najskuteczniejszym sposobem na pokonanie bariery językowej jest mówienie. Uczestnicy projektu realizując zadania projektowe mieli szansę skonfrontować swoje umiejętności językowe z uczestnikami z innych państw i często okazywało się, że ich obawy były nieuzasadnione i niepotrzebne, a rozmowy z rówieśnikami w języku angielskim sprawiały dużo radości, zadowolenia i dawały poczucie komfortu.

W czasie realizacji projektu uczestnicy spotykali się w każdej ze szkół partnerskich.  Dzięki tym spotkaniom oprócz głównego celu projektu, czyli poprawy komunikacji w języku angielskim, uczniowie poznawali inne kultury, nawiązywali nowe kontakty, podróżowali i zwiedzali ciekawe miejsca. Stali się pewniejsi siebie i bardziej otwarci na świat.

Pierwsza wizyta partnerska odbyła się w Polsce, gościliśmy wtedy 20 uczniów z krajów partnerskich i kilkunastu nauczycieli. W organizację wizyty zaangażowani byli prawie wszyscy nauczyciele oraz gimnazjaliści. Nawet ci, którzy nie przyjmowali gości w swoich domach. Uczniowie brali udział w warsztatach przeprowadzonych przez wolontariuszy z Indii i Meksyku, mieli możliwość przeprowadzenie wywiadu z tancerzami baletowymi w Teatrze Wielkim oraz z redaktorem naczelnym Expressu Ilustrowanego. Oczywiście, wszystko odbywało się w języku angielskim.

Wizyta gości wymagała wielu przygotowań i pracy ze strony naszego gimnazjum, ale przebiegła sprawnie i została bardzo pozytywnie oceniona przez naszych partnerów. Wyniki ewaluacji, której dokonali uczniowie oraz ich rodzice były również bardzo zadowalające.

Wszystkie mobilności (wyjazdy zagraniczne) poprzedzał cykl spotkań z uczniami i ich rodzicami. Spotkania z rodzicami to spotkania informacyjne, spotkania z uczniami miały charakter roboczy. Przed wyjazdem uczestnicy programu podejmowali szereg działań ułatwiających odnalezienie się w nowej rzeczywistości za granicą. Nawiązywali wcześniej kontakt mailowy z rodzinami goszczącymi, przesyłali również autoprezentacje, dzięki którym mogli lepiej poznać swoich partnerów zagranicznych i ich rodziny. Zajęcia kulturowe prowadzone w szkole przed wyjazdem przygotowywały do pobytu u rodzin goszczących. W ramach zadań projektowych uczestnicy projektu przygotowywali i przedstawiali za granicą  prezentacje multimedialne o naszej szkole i gminie, debaty, sztuki teatralne, wiersze, gry planszowe, przybliżali sylwetki sławnych ludzi, również tańce ludowe oraz sami przygotowywali dekoracje. Projekt cieszył się dużym zainteresowaniem wśród uczniów

Oficjalnie zakończyliśmy projekt Erasmus+, ale w szkole jest wciąż o nim głośno. Uczestnicy utrzymują ze sobą kontakt- zarówno uczniowie, jak i nauczyciele. Dużym zainteresowaniem cieszyły się rozmowy z naszymi partnerami z Hiszpanii przez Skypa. Są duże szanse, że takie rozmowy będą odbywać się częściej.

W ramach projektu powstał również przewodnik o metodach nauczania języka angielskiego we wszystkich krajach partnerskich. Przewodnik (eGuide) wyjaśnia dlaczego postanowiliśmy realizować taki właśnie projekt i w jaki sposób skuteczniej nauczać. Zawiera przykłady gier do wykorzystania na lekcji języka angielskiego. Powstała również strona internetowa na Facebooku, na platformie eTwinning oraz blog na stronie weebly- wszystkie poświęcone projektowi i naszym działaniom.

Patrząc na efekty, jakie przyniosło zaangażowanie społeczności szkolnej w realizowane projekty, odczuwamy satysfakcję i dumę z podjętych działań. Jesteśmy też wdzięczni wszystkim, którzy nam pomagali i nas wspierali. Mamy nadzieję, że zdobyta przez nauczycieli wiedza, umiejętności i doświadczenie zostaną wykorzystane w nowych miejscach pracy. Uczniowie zaś odważniej i bardziej świadomie będą włączać się w różne działania lokalne, międzynarodowe, prospołeczne, a kompetencje językowe staną się dużym atutem w przyszłości.

 

Jolanta Harasimiuk

Dominika Gola

M.M. kl. IIIa

Languages

 

You learn them in school.

You learn them at home.

They follow you everywhere you go.

Wherever you travel,

they make friends for you.

And help you to live, to have fun,

whatever you do.

Mankind would achieve nothing without them.

There would be no song, no novel and no poem.

 

 

J.A. kl. IIIa

 The languages day

 

The languages day is coming,

All students are having fun.

We’re going to school and singing,

so happy is everyone.

 

The games and puzzles are ready,

we want to study and play.

We’ve done all tasks already,

there’s nothing more to say.

 

We’ve made posters and pictures,

invited all our friends.

We’ve helped a lot our teachers,

the children are clapping their hands.

 

We are creative and brave,

and we love studying at school.

Everyone works like a slave

to perform like a fool and feel cool.